Ik sta (met mijn hoofd) in iBestuur, met een interview waarin onder meer WooPush aan bod komt, mijn huidige “OpenGov meets RecSys”-project, waarbij we onderzoeken of aanbevelingssystemen kunnen bijdragen aan geïnformeerd burgerschap, door relevante (lokale) overheidsinformatie proactief naar mensen te ‘pushen’, in plaats van te wachten tot ze zelf op zoek gaan. Op dit moment werken een aantal getalenteerde en gedreven studenten aan hun afstudeerscripties over verschillende (randvoorwaardelijke) deeltaken voor WooPush, van het transcriberen en samenvatten van opnames van raadsvergaderingen, het metadateren van raadsstukken, het identificeren van relevante informatie zoals beleidswijzigingen in raadsstukken, tot daadwerkelijke user studies (met echte mensen in de echte wereld!) naar de informatiebehoeften van burgers. Ik zie erg uit naar de resultaten die de komende tijd zullen binnendruppelen, en ben blij met de inzet van Kevin, Kate, Bram, Ian Hutcheson, Raphael, en Noah!
De “Netflix-knop” uit de titel is een voor de hand liggende, passende metafoor, maar in het stuk nuanceer ik die ook gelijk: Netflix interesseert het vooral of jij een aangeboden film gaat kijken. Bij overheidsinformatie tellen andere zaken mee: is de informatie handelingsgericht? Is het relevant voor de burger op basis van interesses, levensfase, of geografische nabijheid? Is de informatie begrijpelijk? Dat maakt dit vraagstuk complexer dan Netflix, maar ook potentieel impactvoller: het verschil tussen wel of geen insrpaak hebben op een beleidswijziging, is nogal wat anders dan het verschil tussen wel of geen Bridgerton.
Voor de rest wordt er in dit stuk ook aandacht besteed aan AI-kwesties waar ik me al langer graag over uitspreek, zoals: je kunt beter het idee vergeten dat je volledige (Woo-)processen kunt automatiseren met AI. AI werkt het best wanneer je het klein houdt, richt je dus op kleine, nauwe deeltaken. De imperfecties die bij hedendaagse (generative) AI komen kijken (bias, hallucinaties, willekeur, betrouwbaarheid) moet je daarbij niet zien als bugs die ooit gefixt moeten worden, maar als inherente eigenschappen ervan. Eigenschappen waar je in je ontwerp rekening mee moet houden, en mee bouwt. Als laatste, waar ik al jaren van overtuigd ben: AI is geen black box waar we aan overgeleverd zijn, maar iets dat we zelf kunnen bedenken, ontwerpen, bouwen, beheren, en doorontwikkelen!
Dank Martijn Bennis voor het gesprek!
in iBestuur over WooPush, AI, en overheid