Wat leuk om in dit stuk van NEMO Kennislink te staan, waarin ik, volledig tegen mijn natuur in, als genuanceerde voice of reason fungeer. Wie had dat gedacht 😅.
Want: moeten we nu als een malle in AI investeren, om niet de boot te missen? Uh, tja. We raken het scaling plateau, het eerste empirisch onderzoek dat binnendruppelt lijkt de beloofde productiviteitswinsten van AI wat te weerleggen, en het blijft ook wat verdacht dat al die big tech bedrijven iedereen, inclusief hun medewerkers, AI door de strot proberen te duwen. Maar, een AI Factory en betere faciliteiten en aandacht voor AI onderzoek lijkt mij een uitstekend plan (😇). En werken zonder Claude zie ik ook niet meer echt zitten… Afijn, je snapt het.
Mijn favoriete passage (naast “Graus kijkt vanaf zijn bureaustoel naar buiten“–uit het leven gegrepen):
“Op de arbeidsmarkt, waar discriminatie structureel voorkomt, kunnen AI-systemen dit probleem versterken, maar ook helpen tegengaan; mits goed ontworpen.”
Liever doen we AI goed, dan groot en duur!
Benieuwd naar mijn twijfels, en of ik geloof in AI of in de AI bubbel? Lees: Europa moet eigen positie claimen in de AI-race.
Dank aan Daan Appels voor het accuraat optekenen van mijn lichte twijfel, nuance, en voorzichtigheid met stellige uitspraken over de toekomst van AI, naast de wat meer optimistische blik van Michiel Bakker!